Meslek Şiiri - Kasım Kobakçı

Koca pehlivanlar minderde,
Rakipleri bekler ilerde,
Çırpınır durur o, her yerde,
Korkan rakip, hemen saklanır.
*
Ayağı takılınca düştü,
Seyirciler ona çok küstü,
Toz toprakla doldu hep üstü,
Bütün arkadaşlar toplanır.
*
O yenilmekten acı duymaz,
O kurallara asla uymaz,
O yenilgiyi oyun saymaz,
Ahvaline, kimler katlanır.
*
Koşmadan, soluğu tez bitti,
Kaslarında gücü, bak yitti,
Kendi köyüne, koşup gitti,
Hekim tarafından yoklanır.
*
Minderde, komikçe süzüldü,
Yenildi, ardından üzüldü,
Boynu hemen orda büzüldü,
Köyden kovularak dışlanır.
*
Demiri tutsa o, bükemez,
Tarlada, tohumlar ekemez,
Ağır yükleri, hiç çekemez,
Evinde aletler paslanır.
*
Tembelliktir, onun mesleği,
İşe yaramaz, hiç kösteği,
Kırıldı, sofranın desteği,
Gidip çınara, o yaslanır.