Göğün tatlı yüzünde cirit atıyor kara bulutlar.
Saplanıyor fakirin yüreğine kılıçtan şimşekler.
Düşüyor betonarme şehirlere yağmur katreleri.
Islatıyor şehrin virane evlerini.
Yeni günün umuduyla ötüyor horozlar.
Yetim hanelerde duyuluyor sesleri.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta