Antik bir kentinde yaşıyoruz bin yıl sonrasının dostum.
Bir zaman sonra toprağın altında kalacak ne emeklerle aldığımız evlerimiz.
Şimdi değersiz dediğimiz eşya, bin yıl sonrasının pahabiçilmezi olacak belki.
Aşısı bulunacak kanserin sonunda.
Yok yere ölmüşler diyecekler bin yıl sonrakiler bizler için.
Müzelerde sergilenecek kemiklerimiz bizim.
Tükenecek toprağın verdiği enerji zamanla.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta