Bir tutam güvenmiş dalların ucundaki,
Her sabah güneşten güç alarak büyümeye çalışan,
Kendini hep birine saklayan, insanlara yüz çeviren.
Artık o çiçek koparıldı, amacı bile sorulmadan.
Başka bir serüvene feda edildi.
Biliyordu ki; tek şansıydı kısıtlı ömründe kullanabileceği.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta