Mesafesiz Sevda Şiiri - Öznur Tali

MESAFESİZ SEVDA
​İsminin yankısı düştüğü an sessizliğe,
Mürekkep utanır, harfler geri çekilir.
Kokun sızar ansızın mısraların arasına,
Kağıt canlanır, nefesinle dile gelir.
​Gözlerden uzak olsa da gönlüm sana tutsak,
Zor geliyor her sabah sensizliğe uyanmak.
Ne yollar engeldir bize, ne zaman bizi yorar,
Aşk dediğin; ateşinde kendi rızanla yanmak.
​Sessizce beklemek, en büyük sabırsa eğer,
Bu gönül her nefeste sadece adını anar.
Hasret bir mühür gibi vurulmuş olsa da dile,
İçimdeki yangın, sular çekilince başlar.
​Sevda dediğin harmanlanır, savrulur yelle,
Dokunmak gerekmez, sevilir ruhun eliyle.
Uzaklık sadece haritaların uydurduğu yalan,
Ruhum diz çöker, her gece senin olduğun ilde.
30 02 2026