Hz. Mevlâna’da da aynı duyguları yaşadım,
Rasullahın evinin yanında iken,
Kendimi çok uzaklarda hissetmiştim.
Bedenen ordayım lakin Ruhen O maneviyattan uzak…
Ne olurdu ki bende O havaya girseydim.
Ne olurdu ki bende O maneviyatı tatsaydım.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta