Meryem’in Sessizliğinde Şiiri - Nimet Öner

MERYEM’İN SESSİZLİĞİNDE

Ben konuşmadan doğurdum bir mucizeyi
Kimseye anlatamadım,
Her şey beni anlattı.

Parmaklarımı açtığımda dua gibi yayıldı göğe korkum,
ve,
ne kadar yalnızsam o kadar Allah'a yakındım.

Susmayı öğrendim Meryem olarak.
Her kelime kalbime fazla geliyordu.

Bana iftira edenler oldu,
adımı duvarlara kanla yazanlar
Anneliği susarak öğrendim.

Oğlumu kucağıma alırken
içimdeki dünya yerinden oynadı,
ve bir annenin ilk kalp atışında
Rabb’in sesini duydum.

MERYEM’E BİR DUA SUSAN KADINLARIN DİLİYLE

Ey kalbini kuyuya düşüren Meryem,
bir mucizeyi tek başına taşıyan kadın,
yeryüzünde seni hâlâ anlayamayanlara rağmen
susarak büyüttüğün o çocuk için
seninle birlikte ağlıyoruz.

Senin yüzüne vuran ışık
bizim kalbimizin gölgelerinde yankı buluyor artık.
Ve her yalnız kadın seninle dua ediyor şimdi
Allahım, içimden konuştuğum her şeyi
sen duydun ya
Yetiyor bana.

Azra Nimet Öner