İmtihan gibi imkansızlığımızla yüzleşiyorum her gün.
Razı gelmiyor sevdam ne gitmeye ne de gelmeye.
Eskisi gibi olamıyor içimdeki ses, tenimde bıraktığın nefes.
Milattan önce bir aşk sanki; vuslatı uzak, bizi yıpratan.
Yalnızca sen gitmiyorsun, biz de gidiyoruz.
Bize dair ne varsa, seninle birlikte yitip gidiyor.
Sen gittiğin günden beri anılar birer birer tükeniyor.
Bıraktığın kalbim gibi, çiçekler de usul usul soluyor.
Çok bekledim gelmeni;
Akıllanmaz kalbim hala düşünür durursun
Geçmişe takılır dalar gider unutursun
Ne kimin var ne de kimsen
Hala neyi hatırlar avunursun?
Yabancılık çekmezsin tadarsın zilleti
Anacığım..
Ne mukaddestir yüreğindeki sevgi.
Yalın olur kelimelerin hali.
Ne güzeldir içindeki evlat şefkati.
Ayrılık, bir ömür gibi vurdu kaderimizi
Telaşla çaldı bizi ve geleceğimizi
Gelişi belliydi ama direndim bile bile
Bildiğim halde devam ettim seni sevmeye
Rüyalarıma girmen dahi yeter mutlu etmeye.
Biraz sana benzedim.
Sevgini ararken vazgeçtim.
Sevmeni dilerken zaman teğet geçti.
Senin dikkatini çekmeye çalışırken çocukluğum geçti.
Bir kere gelinir fani bedende bu yaşama.
Korkulur, pişman olunur ömür boyunca.
Yetmez ki kimseye bu kıskançlık var oldukça.
Herkes ben der lakin kimse bakmaz kendi hatalarına.
Nedendir bütün duygular varken tek temenni mutluluk?
Kimse istemez ağlamayı,
Gün doğmadan özlüyorum seni;
Kuşlar cıvıldamadan, çocuklar uyanmadan.
İnsanlar rüyalarındayken özlüyorum seni;
Kendi rüyamda görüyorum bizi, daha önce
tattığım ama doyamadığım güzelliği.
Bir şeyler eksik aslında, her seferinde
Devam etmediği halde devam ediyorum
Bu sefer son bulacak dedim
Yine aynı acıyı yaşamaya tekrar ettim.
Seviyorum lakin yalnızlık çekiyorum
Seviyorum güvenemiyorum
Doğduğumdan beri anlamamaktayım.
Sözlerin arasında kaybolmaktayım.
İnsanlar tarafından anlaşılmayı beklesem de
Onlar gibi olamamaktayım.
Herkesin var kendince bir derdi.
Tek sanki, yeryüzünde hepsi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!