Mert Mutlu Şiirleri - Şair Mert Mutlu

Yeni yetme bir cahilim.
Sokratesle şarabı hiç içmedim.
Madem cahildim.
Kendimi bilecektim.
Zira, Sokratesle şarabı hiç İçemeyecektim.

Sessizlik üzerine, uzun süre sessizce sustular.

Bazen kadın, sessizlik üzerine susuyor.
Onun susması bitince,
Erkek başlıyor sessizlik üzerine susmaya.

Bir karınca yürüyor
Bir metropol sokağında
Bir başına
Bir adım atsa zelzele olacak
Bir kıyamet kopacak
Bir kadın korkudan

Yıldızlı gecede.
Dilek tutmam için.
İntihar etti bir yıldız.

Gezegenler durdurdu.
Güneş şimdi sönmek üzere.

Bir sabah, uykunun en tatlı hâlinden kaldırıp bizleri,
ansızın asmaya götürecekler.
Onlara bu hakkı veren bizleriz.
Urganı diken de,
dar ağacını kuran da
bizleriz.

Sevgilimin küçük ayakları vardır
Dolaşır evimin bütün parkelerinde
Söz konusu sırtımı çiğnemek olduğunda
Biliyorum
Küçük kalır
Yine de o küçük ayaklarını seviyorum

Kim ki sevda uğruna ölmemiş
Kim ki annasına tapmamış
Kim ki dost uğruna kurşun yememiş
Kim ki bir tas su ikram etmemiş
Kuşa,
Kediye,

Ölüme razıydım.
Tanrı biliyor.
Seninle baş koyduğum yastıkta,
Ölüme razıydım.

Tanrı buna razıydı.

İnsan sekseninde yeni bir hikayeye başlar bazen
Yeni doğmuş tayın baharda kırlara ilk adım atışı gibi
Yuvadan uçmak için kendini boşluğa bırakan yavru bir kuş misali
Doğmak ister kozasından
Tırtılın kelebeğe dönüşmesi vari
Sekseninde ana rahmine düşmek ister insan

Şarap içer
Şiir okurduk
Nazım'ı konuşur,
Kapitalizme söverdik
Annesi tarafından öldürülmüş çocuk için göğsümüzü döverdik
Bitmesin isterdik gece