Mert Karagoz Şiirleri - Şair Mert Karagoz

Ben ki zerrelerin içinde zerreyyim, dünya aldatmasın bizi.
Sanmasın insan, geldim gitmem; fanilere kolaydır silsilesi.
Şu yer, şu gökyüzü arası görüntüsü iptila etmiş mücadelesi;
müsebbibi yeter, teferruata ne lüzum var, müessif kelimesi.

Aşk takıntısı mübrem olmuş gönül yurduma
çekilmez muhayyel içinde mütenasip bir içtimai
yüreğim ağır bir mütefekkir içinde iltica etmiştir
mukavemet ver yarab mülaki ihsaniye nasip et

Zılgıt mı çalasın geldi gönlü maralım
özgün dağlarında bir kuş olasın mı geldi
doğudan doğan güneşi alıp habersizce
batı da göğüslemek mi geldi içinden

yorgun düşmüş insanların yükünü almak mı

RENKLİ BAKIŞLARININ ARDINDA
KARANLIK BİR GEÇMİŞ VAR

SENİ SENDEN ALMIŞ ÇARESİZLİĞİNİN
ACİZLİĞİ ÜSTÜNE SİNMİŞ GİBİ

Tüyler ürperten yalnızlıklara yol eyledi insan kendini
günden güne kalabalık insan bolluğu şu garip dünyada
vakit kimini göz açtırmadan kimini genç iken kimini düşerken aldı
ardında kalanlar gözü yaşlı gönlü yaralı kaldı şu garip dünyada

KAİNATA VARINCA KIRAAT EDİLMİŞTİ KULAĞINA EZANI
NEFESİ BİLE KÖLESİ OLDUĞU YALAN DÜNYADA SAYILI
BİRAZDAN NİYAZ EDİLECEK HEP BİR AĞIZDAN SELASI
SU VARLIKTA PAKLADI TOPRAK YOKLUKTA
AYIRMADI İNSANI

İnanmıyorum inanmıyorum
sana hiç ama hiç inanamıyorum
ne gözlerinin rengine kanıyorum
benim korkum beni yalnızlıkla bırakan
kan kırmızı gözlerine bakamıyorum

"SİYONİZM'İN ORTADOĞU İRONİSİ'NE BİLMUKABELE"

Yaşamak, ölmekten kolay mı dersin?
Zindan bir dünya hapishanesi burası.
Özgürlük; elle tutulmaz, gözle görülmez hiçbir zaman.
Doğrular alkışlanmaz mesela.