Ay ışığı kilisenin camlarından sızar,
renkli vitraylar kan gibi yere düşer.
Sessizlik, dua etmeyi unutmuş bir kalabalık
gibi çöker mermerin omuzlarına.
Bir anne oturur sonsuzluğun eşiğinde,
kucağında ölü bir tanrı —
Seziyorum ki kaçacaksın..
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende
Devamını Oku
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta