insan, kendi etkisini abartmamalı,
her şeyin merkezinde kendini görmemeli.
çünkü gökyüzü, bakışlarımızdan önce de maviydi,
deniz, adımızı bilmeden de dalgalanıyordu.
rüzgar, hiçbir alkışa ihtiyaç duymadan eser,
ve dağlar, kimse fark etmese de dimdik durur.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta