Meriç Destanı Şiiri - Mustafa Dağ 2

Meriç’te masallar;
Bir varmış, bir yokmuş diye değil,
Bebek çığlıklarıyla başlar.
Daha gün ağarmamışken,
Geceyi nurlandıran dualar
Doğumu müjdelerken;
Kahramanı için sıfırlanır takvimler.

Meriç’te masallar;
Yeşil çimenlerde değil,
Karanlık sularda başlar.
Ne saraylar vardır ne develer
Ne de sihirli cümleler...
İsimsiz kahramana sahip kedi,
"Artık veda vakti," dedi;
Diye başlar yolculuk.

Masal gibidir Meriç yolculuğu;
Hayalleri yıldızlar süslerken,
Ay da eşlik eder mütemadiyen.
Rüzgâr şefkatli yoldaş olur,
Sular aziz birer dosttur,
Ağaçlar peşi sıra selama durur;
Şahittir yer ve gök kutsal doğuma.

Masal değildir Meriç yolculuğu;
Kötüler hiç eksik olmaz
Ve görünmezler yol boyu,
Fakat yolun kaderidir bu:
Çiçek düşmez taşlaşmış yüreklerden,
"Allahaısmarladık" yükselmez sevgisiz dillerden...
Lakin o yüreksizler, korkuya esirdir ömür boyu!

Masal değildir Meriç yolculuğu;
Vakti gelince kahramanları çekilir kıyıya.
Batırmamaya söz vermiş aziz sular,
Yükseltir yoldaşlarını usulca.
Güvercinli topraklarda gülümseyen dostlar,
Çekerler kendilerine doğru sıkıca.
Destansı yolculuğu melekler kutsar.

Meriç destanı;
Sevgiyle atan kalplerin,
Sevgiyle atan kalplerle
Kucaklaşmasıyla biter.
Şimdi o yiğitler,
Başka bir yolculukta
Yürümekteler.

Meriç’te masallar;
Bir varmış, bir yokmuş diye değil,
Bebek çığlıklarıyla başlar
Ve tan ağardığında biter.