Merhem Yar Lebidir Şiiri - Mustafa Dönmez 2

Bu sevda benimdir, el ne bilsin ki,
Yâr yaradır derdim, el ne bilsin ki.
Bülbül ağlar hâlim, gül ne bilsin ki,
Merhem yâr lebidir, tabip neylesin?

Gönlümde açıldı derdin yarası,
Ne söz fayda eder, ne de duası.
Adını anınca diner acısı,
Merhem yâr lebidir, tabip neylesin?

Gönlüm viran olmuş, yâre esirdir,
Bu yangın içimde közden beterdir.
Söylesem faydasız, dilim kusurdur,
Merhem yâr lebidir, tabip neylesin?

Gecem âh içinde, sabahım sönmüş,
Yâr diye sarıldım, bağrımda külmüş.
El güler hâlime, içim yanarmış,
Merhem yâr lebidir, tabip neylesin?

Medârî der: bu dert bana yâr imiş,
Gecem zârla dolu, günüm nâr imiş.
El bilmez hâlimi, bağrım kor imiş,
Merhem yâr lebidir, tabip neylesin?