Ahı Var Şiiri - My Poem Halil Köse

Gözünden dökülen her damla yaş,
Alev toplarına dönüşür bir gün.
Her şey acı çekmeye başlar;
Dağ, taş dayanmaz mazlumun sessiz çığlığına.

Kibir kulelerinden zafer çığlıkları,
Kazandım naraları duyulur.
Bilmez ki mezarlar nice zalimlerle doludur;
Fani dünyanın hesap yolculuğu uzundur.
Gün gelir, yaptığın her kötülük çıkar karşına.
Kul bilmez, bilmez aldanır.
Bir gün herkes en acı çektirdiği yerden hırpalanır...

Gönül kalelerini yıkmak için
Ömrünü kötülüğe mi harcadın?
Garibin gözyaşını dökmek için
Hangi zalimin kan havuzunda yıkandın?

Hey vicdansız, gözünü hiç kırpmadın;
Masum, tertemiz bir sineye
Zehirli mızrağını sapladın.
Hesabını Allah sormaz mı sandın?
Kendine de mi acımadın?

Mazlumun vahı var, eyvahı var;
feryâdı var, duyanı var.
İki cihanda ahı var...
Vicdanı yakan bin türlü hâli var.

Kır, dök; böyledir hayat diye kim öğüt verdi?
Doğduğunda sol kulağına kötülük,
Sağ kulağına zalimlik mi üflendi?

Hüzün gözyaşları yere düştüğünde
Kalp yanar, yer ağlar, gök ağlar.
Bir mazlumun ahı tüm dünyayı yakar.
Niyaz, figan ettik
Hiç mi işitmedin, duynadın
Yalvardık, yakardık; anlamadın

Hey zalim, nedir bu yaptığın?
Farkında değilsin gafletin, ahın;
Gönül Kâbe’sidir yıktığın...

Yaşattığını yaşamadan kimse ölmezmiş...
Kazandım diye mi seviniyorsun ey zulüm?
İyiler defterinde adının üstü çizilmiş;
Mızrabın dokunduğu her telden
Adına beddua tütükleri söylenmiş.