Merhaba - 5 Şiiri - Züleyha Aktaş

MEHMED’İM - 5

​Zulmün defterini açtık bakıyoruz,
Sessizce gelip de şimşek çakıyoruz.
Mazlumun ahını nârla yakıyoruz,
Hesap sorulacak gündür Mehmed’im!

​Darağacındaki masum can için,
Toprağa dökülen kutsal kan için,
Zindanda inleyen o figan için,
Zalimin uykusun böl sen Mehmed’im!

​Yavrular ağlarken gülen o yüzler,
İşkence altında sönen o gözler,
Yerde mi kalacak sandın bu izler?
Gözlerini oymaya gel Mehmed’im!

​Kadına, sabiye uzanan eller,
Zehirli sularla bulanan seller,
Küffarın bağrında esecek yeller,
Fırtına koparan sessin Mehmed’im!

​Cinsiyet oyunu kuran o akıl,
Gençliğin önüne dökülen çakıl,
Tertemiz fıtrata vurulan şekil,
Kafalarına geçir sen Mehmed’im!

​Erkeği kadınla, kızı erkekle,
Saptırmak istediler bin bir keleklerle,
Asil bir nesli o sinsi elekle,
Eleyip bitirmek niyet, Mehmed’im!

​İnadına çoğal, inadına art,
Müslümanın gücü zalime bir şart.
Oyunun içinde her bir kirli kart,
Seninle bozulur, dik dur Mehmed’im!

​Ecdadın mirası sönmez bu ocak,
Beşer beşer dolsun her ana kucak.
Düşman çatlasın bak, köşe ve bucak,
Neslinle şahlanan güçsün Mehmed’im!

​İnternet başında pusu kuranlar,
Yalan dünyalarda akıl yoranlar,
Gençliği kökünden söküp vuranlar,
Haddini bildiren tokat, Mehmed’im!

​Ekranlardan sızan zehirli diller,
Ahlakı yok eden o kirli yeller,
Boşuna uğraşır o nâdan eller,
İman kalesisin, aşılmaz Mehmed’im!

​Katolik, Ortodoks, küffarın dölü,
İslam’a düşmandır hepsinin gölü.
Kaldır şu üstünden o sahte külü,
Alevinle dünyayı yak Mehmed’im!

​Osmanlı’dan beri bitmedi kinler,
İçimizde saklı o derin dinler.
Yunuslar, Haçlılar... Hepsi bir inler,
Yere çalınacak hepsi Mehmed’im!

​Aşımızla, işimizle oynayan alçak,
Sanma ki bu devran böyle kalacak.
Yarınlar elbet de bizim olacak,
Zulmü tarihten sil sen Mehmed’im!

​Dün Bosna’da bugün Gazze’de yanan,
Doğu Türkistan’da kanlara banan,
Kardeşin sesini "Geldin mi?" sanan,
Umutla beklenen ersin Mehmed’im!

​Siber alemde de pusu kurarlar,
Zihni bulandırıp hesap sorarlar.
Onlar her cephede hayal kurarlar,
Hayalleri yıkan gerçek, Mehmed’im!

​Biz gördük oyunu, bildik her anı,
Teslim etmeyiz bak bu asil canı.
Hainin bağrında sönmez o ağrı,
Kabusları olan sessin Mehmed’im!

​Belki yarın, belki yarından yakın,
Hazırla ordunu, başlasın akın!
Zalimin önünde eğilme sakın,
Adaleti keskin kılıç, Mehmed’im!

​Mescid-i Aksa’da zincirler kopar,
Küfür tek millettir, maddeye tapar.
Mehmed’im gelince yerinden kopar,
Zulmün o kapkara bendi Mehmed’im!

​Yetiş ey Mehmed’im, mazlum bekliyor,
Günler dert üstüne dertler ekliyor.
Düşman her gün yeni tuzak saklıyor,
Tuzakları bozan sensin Mehmed’im!

​Müjdelenmiş fethin kutlu neferi,
Sendedir İslam’ın sönmez zaferi.
Terk etme sakın ha, kutlu siperi,
Nizam-ı Alem’in nûru Mehmed’im!

​Ezelden ebede andımız olsun,
Zulmün o sarayı yerle bir olsun.
Hakk’ın adaleti dünyaya dolsun,
Zalimlerin sonu geldi Mehmed’im!

​Hidayet güneşi kalplere yetti,
Yozlaşma rüyası ebedî bitti.
Seninle karanlık her yere gitti,
Cihanın sahibi sensin Mehmed’im!

​Vahdet-i vücutla buldun kemali,
Sendedir ecdadın vakur cemali.
Milletin kalbinin sönmez hayali,
Gönül sarayımın şahı Mehmed’im!

​Nûrferah / Züleyha AKTAŞ