ve hayatımın baharında yapraklarımı döküyorum…
çekiyorum sandalımı kalabalaık denizlerden sonsuz okyanusa.
Mavisine dalıyorum ne başı ne sonu belli sonsuzlugun..
Dalıyorum gözlerimi karartıp maviliğine okyanusun..
Dalıp içinden incisini çıkartacak kadar deli…
Çölde su arayan kullar gibi bedevi..
Seni anlatmaya çalışırken tüketiyorum kelimeleri..
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor
Devamını Oku
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta