Merdiven Şiiri - Dr Yusuf Polat

Bir merdiven vardı kapısı ilk nefesle
Aralanan, yabancı da değildi
Ne karşılamaya ne de uğurlamaya
Bir bakış, bir gülüş,
Kırık dökük bir basamak
Çocukluğum üstünde geçti yalınayak

Günahsız bir dua bıraktım arkamda
Her tutunduğum köşe başına
Kiminde sabır, kiminde şükür,
Kiminde belki diye seslenen
Mahcup bir ses
İz bıraktı çocukça yaşanan günlerden

Yolun sonunda kesildikçe nefesim
Zaman tortusunun efkârı
Alaşağı etse de korkuluktan
Belli ki zamansız
Dökülen yaprakların ahıdır
Ahşap merdiven boşluğunda yaşanan