Kendini bulmak için durmadan yürür insan;
Vardığı her menzilde değişir rüyaları,
Bazen bir asi olur, bazen ölü bir deniz…
İçindeki evrenin kırlarında görür ki,
Karanlıkta korkmadan yanan ateş böceği,
Güvendiği dağlara kar yağınca tükenir.
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta