Kendini bulmak için durmadan yürür insan;
Vardığı her menzilde değişir rüyaları,
Bazen bir asi olur, bazen ölü bir deniz…
İçindeki evrenin kırlarında görür ki,
Karanlıkta korkmadan yanan ateş böceği,
Güvendiği dağlara kar yağınca tükenir.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta