Zamanın eleğinden geçirdim heybemdekileri,
Hangi yük benim, hangisi emanet; şimdi bildim.
Dizlerimde dermanın değil, sabrın izi var,
Ben bu yola artık sadece kendim için geldim.
Rüzgâr sert esince kırılırdım eskiden,
Şimdi esintinin serinliğine açıyorum göğsümü.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta