Kimim kimsem yok
Dağıttım yalnızlığımı
Kötürüm bir mevsimin külleri dağılırken merdiven başında
Ben sildim yağmuru kitaptan
Ben çıkardım elif-ba'yı hutbelerden
Kapımda köpekler havlarken kanlı dişlerle
Ağzıma tirşe kıyıların hayası sokuldu
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta