cıkar icin annasını babasını satanlar
bir kuruş icin arkadaşını satanlar
düşene asla el uzatmayanlar
gününü gün edip sırt üstü yatanlar
garibin sırtından milyonları kazananlar
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




dünya işte böyle bir yer
yani ne zenginliğinle övün
ne de fakirliğinden utan
ekmeğini eğer kendi emeğinle
kazanıyorsan
işte budur asıl olan
kimseyi dolandırıp ve haram lokma
yememişsen
öyleyse başın da dik yürüyebilirsin!
ne yazıkki sizin de şiirinizde
değindiğiniz gibi
genellikle *zenginin parası züğürdün
ağzını yorarmış!
ama pavyonlarda da ekmek parası
kazanmaya çalışan mutlaka içlerinde
garip olanlarda vardır...
Ayak işlerini yapanlar mesela:)
Kutluyorum!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta