*) (*MENEKŞE MOR YÂREDİR*) (*
Yüzün öper diyerek gölgeli kıskanç çınar,
Menekşe gün mü görür, boynu buruk hep bizar.
Yalardı göğsünü Ay, hercai şehvettedir.
Utandı hercai bak, yaşlara yangın sıkar!
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Görürdü gül yasemin gitti yârin köşküne.
Papatya el tutuyor uçtu falın aşkına.
Menekşe gam dokunur, düştü hayal meşkine.
Yanar menekşe solar, gönlünü mosmor yakar.
Harika duygulu bir o kadarda akici güzel dizeler, mor menekse siire cok yakismis. Yüreginize saglik hocam, Tebrik ediyorum...Kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta