Mendilime sakladım acıyı

Gri bulutların kardeşliğinde güneş selam veremedi yeryüzüne
Vazgeçti mi sevdasından
Her aralıkta koşar adımlarla buluştu yeryüzüyle
Hiçbir kuş son konuşmasını yapmazdı gökyüzüyle
Uçtuğunda ölüm aklına bile gelmezdi
Vurulsa bile, ölse de gam yemezdi
Denizin dalgasıyla türküler söyleniyor
Çarşaf kıvamında uyusa da,
Günü geldiğinde eline alırdı rüzgarı, çalardı suya
Bahar yakasına gülü iliştirmekten bıkmadı
Güller kurusa da beklerdi zamanını amansızca

Gözlerimin nöbetindeyim
Güneşi, kuşları, dalgaları ve baharı göreceğim
Kim engel olabilir ben istedikten sonra
Yüreğimden tutuyorum bırakmıyorum
Heyelanları yıkıyorum!
Ben buna inanıyorum…
Kuşlar eşlik ederken dalgalara
Mendilimle siliyorum acı gülümsememi
Yokuş ve kışlar mendilimde dursun
Ben güneşi görüyorum.