Ne kadar kolay değil mi, Yüreğinin en sıcak yerini, soğuk bir rüzgara savurur gibi savurup gitmek. Terazisi bozuk, kefeleri eğri, Vicdanı kırık gitmek?
Ama sen yine de yürü gidişine, boşver adının altında ezilirse ezilsin çiçekler sessiz olmalıyım demek.
Kirli bir mendil gibi atmak her şeyi,
Dokunuşları, sözleri, o kocaman anıları. Çöp kutusuna düşen pişmanlıklar, Kırık camlar gibi parlıyor ellerinde kanayan birer hatıra şimdi. Sen "ne de kolay" diyorsun,
Ben ise bu kolaylığın altında kaybolup giden bir baharı sayıyorum.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta