Mendil Şiiri - Dağlar Özügüç

Sonbahar geldi,
Yapraklar sarardı birden
Çok şey eksildi yüreklerden
Yeşermedi beklenen umut
Kuşları göç ettirdi sahillerden
Karıncalar bile çekildi umutsuzluğu görünce
Hüzün şarkıları yükseliyor şimdi mahalleden
Hayaller de vazgeçti bizden
Yaşlandık,ama gönül geçmiyor güzelden
Yol uzun sabır kalmadı umuda
Martılar koptu denizlerden
Gemiler yalnız artık
Mendil sallayan kalmadı iskeleden
Kader bavulunu aldı gider bu ellerden
Bir tek gönül kaldı, vazgeçmedi maziden

Dağlar ÖZÜGÜÇ