Ondan mene şeir qalıb, söz qalıb,
Men anama şeir yaza bilmirem.
İlhamımdan iki kelme söz alıb,
Men anama şeir yaza bilmirem.
Alnındakı setir-setir yazıyam,
Üreyinde min şeirlik sözüyem,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Yazmışsınız ya Halide Hanım...
Hani... "Yazamıyorum deyip yazın siz" diyesim geldi...
Rahmet dilerim değerli validenize..
Şiiri ve sizi kutlarım...
Nereye baksam duvarlar, nereye baksam kendime çarpıyorum, anne
'Ben anneme şiir yazamıyorum' derken tevazu ile şiirin en güzelini yazdığını diğer usta şair ve şaire ler hakkını vererek güzel yorumlamışlar.Onlara katılıyor,saygıyla selamlıyorum.
Analara herşey yazılır, her derdimiz O'na denir, her muhabbet edilir O'nunla... Ama şiir yazılamaz... Okuyana ters gibi gelse de, şiiri okuyacak ve anlayacaktır.. Nedendir?
Bir tevazunun 'tenakus hali' şiirde apaçık... Niye şiir yazılsın ki Anaya, o zaten 'ŞİİRİN ÖZÜ, KENDİSİ' diyor Şaire... Belki tam anlatamama, belkide duyguları tam yansıtamama endişesi... Ama içteki sevgi, sanki 'içe sığamıyor...' Besbelli...
'Alnındaki satır satır yazıyım,
Yüreğinin bin şiirlik sözüyüm,
Ne çare ki şiir yazan kızıyım
Ben anneme şiir yazamıyorum.
Can ağlıyor bende benden içeri,
Ben yazmadım, kalem yazdı şiiri
Beni yazar ben doğduğumdan beri
Ben anneme şiir yazamıyorum. '
İki dizeyi okuyan, zaten çözüyor ana sevgisini.. Derinliği...
Doğrusu her zaman 'şiir okuduğumu' hissederim her gelişimde buraya... Şiir ile Halide Hanım sanki 'ikizler...'
İşte yine aynı duygularla Halide Hanım'ı bir kez daha kutluyor, şiire değerini vererek alıp çıkıyorum sayfasından... Saygılar, sevgiler bırakarak...
“ Men Anama Şeir Yaza Bilmirem”
Ah… Ah bu Azeri Türkçesi… İnanılmaz bir sevgi halesi içimde; ırmak ırmak... Özümün bendini yıkarak gönül telime dokunan sevecenlik, lirik duygularla dolu bir derya…
Bir yanda başlığın şiirsel tınısı diğer yanda, o başlığın içerdiği tevazu dolu, masumane, derinlikli ifade, o ifadeyi yeterince dillendirememe korkusu, sözcüklerin kifayetsizliği...
Ana!..
Bu iki hecelik sözcüğün kendisi başlı başına bir şiir, türlü renklerde tanımların yüklendiği bir sözcük deryası… Bu, şüphesiz, Yaratan’ ın özellikli kıldığı “İNSAN” kavramı içinde, kadına dolayısıyla “ANA” ya mahsus çok naif, çok özel bir durumdur.
Ana sevgisi ve şefkatiyle yetişen bir çocuğun, içinde anneye karşı biriken duygu ve düşüncelerini hangi sözcük, hangi tanım yeterince ifade edebilir… Hangi resim, hangi tablo o rengârenk desenleri çizebilir, yansıtabilir çağlayan öze akan ırmakları?
Şair, anneye olan derin, kutsî duygular karşısında, O’nu tanımlayacak, O’na olan duygularını tasvir edebilecek sözcük bulmakta zorlanıyor. Oysa kendi içinde çıkmazlık olarak duyumsadığı bu noktada bile ana’ ya mısra mısra duygu taneleri dizdiğini bilmiyor! Özünde öyle derin bir aşk, sevgi ve vefayla dolu anneye, şair… Hele ki imgeler…
“Alnındakı setir-setir yazıyam,
Üreyinde min şeirlik sözüyem,”
Bunun gibi onca imge… Hemen hemen her dörtlükte zengin imge ve tanımlarla tasvir edilmiş anne.
Annenin alnındaki her satır elbette O’ nun hayattan aldığı ve yine hayata sunduğu yaşanmışlık çizgileri, kırışıklıklardır. O’ nun yüreğinde nice bin şiir sözüdür evlat.
Kutlarım sevecen yüreği… Sevgi, umut ve başarılarla dolu yaşamlar diliyorum bu güçlü, değerli kaleme.
Refika Doğan
“Gerçek Dostlar Birliği “
@@______/) ______./¯'''/')
@@¯¯¯¯¯¯¯\) ¯¯¯¯¯'\_„„„„\)
@°º¤ø,¸¸,ø¤º°@°º¤ø,¸¸,ø¤º°@°º¤ø,¸
__________________1§¶¶¶¶¶¶¶¶§1____§¶¶¶¶¶¶¶¶¶§“
________________§¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶§§¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
______________1¶¶¶¶¶§1_____1§¶¶¶¶¶¶§______1¶¶¶¶¶¶
______________¶¶¶¶§___________§¶¶1___________¶¶¶¶1
______________¶¶¶¶___________________________§¶¶¶§
________1§§¶§¶¶¶¶¶___1§§¶¶¶§§1_______________§¶¶¶§
______§¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶§1¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶1____________¶¶¶¶
____1¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶__________¶¶¶¶¶
____¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶1________§¶¶¶¶
____¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶1_______§¶¶¶¶1
____§¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶_______¶¶¶¶¶1
_____¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶1______¶¶¶¶¶1
______¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶1_____1¶¶¶¶¶
_______¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶1_____§¶¶¶¶§
________§¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶§_____1¶¶¶¶¶1
_________1¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶1____§¶¶¶¶§
___________§¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶_1¶¶¶¶¶1
_____________¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶1_§¶¶¶¶¶¶¶¶§
______________1¶¶¶¶¶¶¶¶§____1¶¶¶¶¶¶
________________1¶¶¶¶§________1¶¶1
__________________1¶ GÜNÜN ŞİİRİNİ KUTLARIM CANIM KARDEŞİM :) GERÇEK DOSTLAR BİRLİĞİNDEN SELAM VE SAYGILARIMLA....+10 +ANTO
GERÇEK DOSTLAR BİRLİĞİ GRUBUNUN ANNELER GÜNÜ / HAFTASI FAALİYETLERİNDE “MEN ANAMA ŞEİR YAZA BİLMİREM” ŞİİRİ İLE GÜNÜN ŞAİRİ SEÇİLEN HALİDE HANIMI KUTLUYORUZ.
*** **** ***
KALEMİN DİLİ
Şiir gibi bir anne…
Ne güzel bir benzetme…
Duygusal… Hissiyata tercüman… Şairane
*
Bir anneden evladına bırakılacak en güzel, bir şaire için, olsa ola söz olur, kalem olur, kelime kelime dizlere dökülen şiir olur.
Anneler, kültürlerin gerçek ve isimsiz temsilcileri ve elçileridir.
Öylesine muhteşem elçiler ki, hap anlatırlar, hep söylerler, bebeklerinin kulaklarına günlerce, gecelerce hep fısıldarlar…
Bir taraftan o kadife sesleriyle, insan ruhunu saran sımsıcak sesleriyle, gönül sazını titreten duygulu sesleriyle, insanı bir tılsımın girdabına çeken yürek sesleriyle kulaklara fısıldarlar, ninnileri, türküleri, şiirleri…
Rahatlatırlar bebeklerini…
Kendinden geçirirler, masal dünyasının renkli büyüsüyle…
Mest ederler, hikâyelerle…
Her yaşta söyleyecekleri, anlatacakları çok şeyleri vardır annelerin.
Hep anlatırlar, hep söylerler…
Yaptıkları işin çok önemli olduğunu bilmeden, karşılık beklemeden, belki de hiç düşünmeden öylesine kutsal sayılabilecek milli bir görevi yerine getirirler ki…
Bunun için saygıyı en çok hak edendir annelerimiz…
Bu yüzden baş üstünde taşınmayı fazlasıyla hak eder annelerimiz…
*
Şaire de, annesinden fazlasıyla yararlanmış, onun söylediklerini, yazdıklarını ondan öğrendiğini, her şeyin temelini atan analarımızın, kültürünün de temeli olduğunu vurgulamış şiirinde.
*
Yüz ampullük bir ışığın yanında mum ışığı olmak…
Bir projektör (güçlü bir ışıldak) yanında ampul olmak…
Şaire kendini öyle görüyor, annesinin yanında…
*
Sanki bilerek verilmiş yaratan tarafından, şiir yazma yeteneği… Annesinin yüreğini kendi yüreğiyle eş gören şaire, onun gönlünden geçirdiklerini şiirlerle dile getiriyor. O konuşuyor, bu gönül sanki kendi gönlü değil. Kendisi sadece bir vasıta oluyor bu yürek sesine…
*
Yunusça bir seslenişle, hep gönlünde ve ruhunda onu yaşattığını, benliğinin, kişiliğinin annesinden bir parça olduğunu; içinde benleşen annesinin o şiirleri yazdırdığını ve kendisinin sadece kalem tutan el olduğunu çok güzel bir şekilde ifade ediyor.
*
Bütün bunları yaptıranın inanılmaz bir sırrın eseri olduğunu, onun gibi bir şairin olmadığını, bunun Allah vergisi bir kabiliyet olduğunu son dörtlükte minnet ve saygıyla dile getiriyor şaire…
Bir taraftan da hayranı olduğu annesine minnet duygularını ifade etmiş oluyor.
*
Şiir, özünün sesi, kalemin dili olmuş şairenin gözünde…
Dile gelen kalemdir…
Özü anlatan kalemin dilidir…
Şiiri yazan da kendi değil, kalemdir…
*
11’li heceli, ahenkli, anlamlı, çok güzel bir anne şiiri.
Şaireyi kutluyorum.
Her zamanki gibi yine mükemmeliyetçi anlayışını bu şiirine de yansıtmış. Şiir geleneğinin bütün kurallarını yansıtmış.
*
Halide Hanımın şiirlerini hep beğenirim, zevkle okurum. Ona benim puanım her zaman tamdır. Şiir listemde de zaten hep vardır.
Takdir ve tebriklerimi belirtiyorum.
Daha nice güzel şiirlerde buluşmak dileğimle sevgi ve saygılar sunuyorum.
Hikmet ÇİFTÇİ
12 Mayıs 2011
“GERÇEK DOSTLAR BİRLİĞİ”
Anneme şiir yazamıyorum derken şiirin içine sinen baştan aşağı anne ve onun muhteşem sevgisi,merhameti var...
Bazen ne yapsak azdır sana deriz ya... çok sevdiklerimize,işte sevgili şairede aslında bu yüzden Anneme yazamıyorum ona söylenecek sözler övgüşer,teşekkürler kifayetsiz demek istiyor...
Anne bambaşka bir duygu,bambaşka bir ruh alemi,ve belkide bu yüzden biz kadınlar anne olunca birkez daha bir kat daha çok seviyoruz annelerimizi....
Kutluyorum sizi sevgili Xalide Efendiyeva sevgilerimle....
.....GERÇEK DOSTLAR BİRLİĞİ.....
Sözün bittiği yerler vardır bazen söz anneye geldiğinde yazacak çok şey varken sessizliğe bürünür kelimeler...Anne herşeyden önce emek demek...Anne özveri demek...Anne sorumluluk demek... Anne sevgi demek ve anne hayatın bizim için yazdığı şiir demek....ne yazılabilir ki üstüne işte alırsınız kalemi elinize kalem yazar bir kaç kelime yinede anlatmaya yetmez...Nasıl bir sevgiyse ne kelimeler yeter anlatmaya ne de sözler...
Şiir yazan çoktu ama o birdi,
Onun gibi şair yoktu, ne sırdı,
Özü yaradandan inmiş şiirdi,
Ben anneme şiir yazamıyorum.
ÖZÜ YARADANDAN İNMİŞ BİR SIRDI...Halide hanım öyle bir şey yazmışsınız ki işte bu bir kaç cümle bir dünyayı saklamış içine ben anneme şiir yazamıyorum demişsiniz şiirinizde ama işte bu kelimeler şiirden çok öte birşey olmuş...Gönlünüze sağlık harika bir şiirdi gönülden tebrik ediyorum...''GERÇEK DOSTLAR BİRLİĞİ''...
TEBRİKLER GURUBUMLA PAYLAŞIYORUM
Bu şiir ile ilgili 34 tane yorum bulunmakta