Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sana söylenen hiç bir kötü sözü okumuyorum Çünkü hem SENİ hem MEMLEKETİMİ seviyorum
Ramet ve saygıyla anıyorum seni Mavi gözlü dev ADAM Sevgilerimle Asiyen
Çok acayip bir şiir.Henüz ben 11 yaşımda olduğuma rağmen bu şiirden çok etkilendim
Memleketim:
Bedreddin, Sinan, Yunus Emre ve Sakarya,
kurşun kubbeler ve fabrika bacaları
benim o kendi kendimden bile gizleyerek
sarkık bitikleri altından gülen halkımın eseridir.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta