Memleket gibi sevdim Şiiri - Derya Avşar

Memleket gibi sevdim

Gençliğim zamanın kolları arasında,
Yaprak döküp, dalından sokarken;
Düşünü kurduğum herşey yitip gidiyor,
Yaşlı bir tenin içinde birer birer...
Ben, önce kendimden,
Sonra senden,
Sonrada her şeyden vazgeçiyorum...
Ama ansızın umut ekiyorum,
Çimen yeşili gözlerinin içinde.
Yarına ve sana dair ne varsa,
Yeniden canlanıyor.
Bir bakıyorum;
Topraktan gelen nimet gibi
Sen filizleniyorsun
İkimize dair düşler büyütüyorum
Sonra seninle
Bir ırmağa dönüşüyoruz
sonsuzluğa doğru
Toprak gibi kök salıyoruz,
Memleket oluyoruz,
Ülke oluyoruz,
Dünya oluyoruz.
Sonra kaybolup gidiyoruz,
Yıldızlar gibi, teker teker sönüyoruz...
Kimi bu dünyadan göçüp gidiyor,
Kimi insanlık için diretiyor,
Kimi insanlıktan yoksun kalıyor,
Kimi hep bana bana diyor,
Kimi helal lokma için çabalıyor,
Kimi memleket kadar sıcaktır.
İşte ben seni,
Memleket gibi sevdim.
Ölene dek senden vazgeçmedim.
Alın teri döken,
Yoksulun lokması gibi,
Helal, gururlu ve tok sevdim.
Tarih: 28.03.2015