Dünyanın kuralına göre oynuyoruz
Her seferine isyan ediyorum bu düzene
Getirmiyor seni aylar geçse bile
Dayanılmaz yokluğun geceleri daha çok acıtır
Sabahın ilk ışıklarıyla başlardı sohbetimiz
Baş ucumda varlığın eksik olmazdı
Kahveni ben yaparım yeter ki sen gel
Gelirsen güneşli günde gelirsin
Yağmurlardan medet ummadım hiç
Sensizlik ızdırapların içinde büyük yokuş
Çıkamıyorum ama yeter ki sen gel
Şu gözlerim arıyor yine öğlen on ikisinde
Meltem vuruyor beni ağustosta
Sensizlik zor inan ki buralarda
Gelirsin diye yerimi değiştiremedim
Kahveni sevdiğin gibi demledim
Her zaman ki yerine yerleştirdim
Ama ne koltuğun ne varlığın duruyor şimdi
Sen yine gel,çaresini buldum acıların
Kayıt Tarihi : 7.8.2025 20:12:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!