Meleklerin gölgesi Şiiri - Dağlar Özügüç

Hayat gölgeler arasında kaybolan derviş
Özlem dediğin ne ki şuracıkta bir yangın
Ölene kadar sürer mi bir bekleyiş?
Bir yanım alabildiğine sitem ve kahır
Diğer yanım çırıl çıplak
Cennet dediğin senin yüreğinin komşusu
Hasret ise bu haliyle beklenenden çok uzak
Kanat sesleri,
Rüyalara uğrayan meleklerin gölgesi.
Gecelere düşen özlemin kara perdesi
Eski bir kandil kadar cılız ve titrek
Şimdi ne gelen var ne de giden;
Yalnızca zamanın aşındırdığı bir garip özlem.
Oysa küllerinden doğrulan
Bir sabır bekliyordum
Meğer beklemekle, bir yere varılmıyormuş
İnsan bazen yolun özünde kayboluyormuş.