Örselenmiş duyguların ortasında yapayalnız kalmış vücutlardık, birbirimizden bağımsız,öylesine,
yaşamdaki tüm davranışlar sanki geçmişin gölgesiydi.
attiğımız her adımsa bir büyük boşluktu hiçliğe uzanan.
davranışların yapmacık olduğuna inananlar vardı davranmayı bilen insanlar tarafindan,
ve her günümüz sorgu ile geçiyordu.
bizim sorgu meleklerimiz vardı,
biz iyi ve güzel olanı aramaktan çok kötünün kaynağını arıyorduk,
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta