ne vakit kızıl bir gece mahalleyi aydınlatsa
anlardım ki mahalledeydi o vakit Melahat;
yarım kalan düşler mabedine bıraktığım
kaçıncı hayat ülen diyerek silkinirdim saçlarında
köşedeki yeri sindikçe hayat dediğimiz
köpeğimize;
burun deliklerim yanardı



