*Sevgilim,*
Sana bu mektubu sahil kasabasındaki eski ahşap masanın başında yazıyorum. Karşımda deniz, yanımda yarım kalmış bir çay, içimde sen varsın. Kalem elimde ağır geliyor çünkü ne yazsam eksik kalacakmış gibi hissediyorum. Ama susmak da olmuyor. İnsan sevdiğini içinde taşıyınca, bir yerden taşmak zorunda kalıyor.
Bir sahil kasabasında başladı her şey dediğimde abartmıyorum. Büyük şehirlerin gürültüsünde insanlar birbirini duymuyor. Burada ise rüzgarın fısıldadığını bile duyuyorsun. O rüzgar bir akşam senin adını getirdi bana. O günden sonra her esinti senin sesin gibi geldi kulağıma.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta