Mektubuma bir şiirle başlıyorum. - bağışla beni -
Çünkü balık oltasına takılan ölü balıklar kadar susuzum...
Ölüm sessizliğinin zehrinde, ışkın kökleri kadar çetin...
Diyorum ki; bekleme sen beni
Varacağın yere var bir an önce...
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta