Kaybetmiş ömrüm cânı, bilmem hangi yeminle
Niyetini bozmuş ruhum, aşk ister seninle
Kalp kurdu aşk imiş, yurdu yok her demden nice
Dem bir nida imiş, duyan aşık aşıktan yüce
Yanlış zamanda aldığı nefes boğarmış insanı
Oldu yaşadığım ne muaşeret ne dilefruz
Pürmelal dahi olmadı belki bu cânın bahtı
Ruhumun özü her dem inzivada sanki, tek bildiğim tecerrüd lisanı
Öylesine yaşarım yoktur cümle kahinatta yerim
Âlâ-yı hüsnü verseler elime yine yok olmak isterim
Kat'â hukuka hakkaniyete sığmaz yaratılış amacım
Boş bir dünyaya sığmaz acım her an sade ölümü beklerim
Küfrederim sürura gururuma dokunur saadet
Bir damla suyu zehir zıkkım eder muhabbet
Kulun yeri yurdu malum ne diye eyler ibadet
Kimine düştü hestî-i saâdet kimine düştü gebermek
Kayıt Tarihi : 18.07.2026 23:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!