Gönlümün sonbaharı, kurumuş dallarında
bitiveren bir sürgün, taze, pembe bir muh'sun.
Meyvanın tatlandığı olgunluk yıllarında
Kadınsı zerafetin, narin, ince bir ruhsun.
Sînende açan beyaz, o misk kokan çiçekler,
Aralık dudakların, sanki bûseler bekler.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta