Yaşanmış yüzlerce günden,
Sadece bir tanesiydi.
Sokaklarda yine kömür kokusu,
Etraf kendini kandıran
Sahipsiz çocuklarla dolu.
Bazılarının sisten yüzü bile görünmüyor.
Ben seni bu kömür kokan
Sahipsizlerin şehrinde sevdim.
Birbirimize çok benziyorduk
İkimizde kalabalıklar içinde yalnız kalmıştık.
Matematikten pek anlamam ama;
İki yalnız bir aşk olabilir bence...
Kayıt Tarihi : 23.03.2009 22:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!