Gökyüzü olanca karanlığı aldı üstüne, Mehtap kime küsmüş bilemiyorum,
Karanlıklar düştü bir bir insanların yüzüne, Kimseye kütülük dilemiyorum,
Sakın ola hiç kimse yaşananı unutmasın, kayıtlar karanlık hiç dinlemiyor,
Sizler de hiç uğraşmayın yazılanı silmeye, yazılan yazıyı silemiyorum.
Ben somut yazım soyut müdahale mümkün değil, gözlerim görmüyor yazılanları,
Belliki ben de ki çaba, silmeye doğru meyil, tutabilsem kayıp giden anları,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta