Mehmet Tevfik Temiztürk 3 Şiirleri - Şai ...

Var sanılmaz da bilsek fark edilmeyenleri,
Algılar ve görürüz görsel incelikleri,

Diyemesek de şu yer ve bu köşedekiler,
Yarar sağlamayacak yapılmış yenilikler,

Ciddiye almasan da bilmek istediğimi,
Hiç kimse de veremez bilemediklerimi,

Zannederler ki bilmez anlamaz ve bakarlar,
Anlamadığından da her duruma razılar,

Bilmediğinden midir tüm inceliklerimi,
Fark edemez hâldesin iç güzelliklerimi,

Muaf zannedilecek, bilinç verilerini,
İşitsel hâl de dâhil ruhunu, yüreğini,

Görselliğim tek değil bütünselden de öte,
Geçmeyeceğinden de eylemden harekete,

Gülümser ve geçeriz, kırıp dökeceğime,
Kırıp dökenler varsa belli etmez nefrete,

Kırarsan kırılırız parça parça bir hâlde,
Her parçamız sim gibi incelebildiğinde,

Yaratılmış da olsak ruhtan, candan, nefesten,
Yine de tek parçayız içten, dıştan, yürekten,

Anlayan çıkmazsa da otistik yüreğini,
İncinen yüreklerim, eğitmiştir nefsini,

Nefsimse haktan yana, hakikat der ve geçer,
Yanlış ise yüz vermez, doğruysa tercih eder,

Bu yüzden engelleme ilgi denilen yeri,
Engellemekten öte yok etmekle severi,

Sınıfımda otizmli Adel, denilen çocuk,
Elinde bir oyuncak tasarlıyor kuzucuk,

Biz ise bilemedik güya onu düşünüp,
Kırık bebeği atıp, hevesini söndürüp,

Dokunmamalı idik ilgi her neredeyse,
Hayal meyal içinden, ileri geçecekse,

Ne ilgim ne de istek hiç belirlenmemişse,
Ön koltuğa ayrılmış yer de gelişmemişse,

Başlangıç yapılmalı iyiye, iyiliğe,
İlim, bilim ve hakla doğruyu düşünmeğe,

İlgi yoksa tartışma ve sonrası kargaşa,
Kargaşadan da çıkıp varılıyor yanlışa,

Yanlış hatalar ile doğruya zıt düşerek,
Doğru yanlış olup birbiriyle çelişecek,