Mehmet Tevfik Temiztürk 3 Şiirleri - Şai ...

Ben otizmli çocuğum artık tanı ve anla,
Annemi babamı da say hâl hatır sormakla,

Sert bakışlar altında kapınız kapalıysa,
Otizmli çocuk diye tahammülünüz yoksa

Ben otizmli çocuğum, bilmediklerim ile
Duygu ile düşüncem var öğrendiklerimle,

Biraz hareketliyim merak dolu bir hâlle,
Çok şeye dokunurum pek ölçü bilmemekle,

İnsanlık meşgul idi yok etme bilinciyle,
Mahvetme işi dâhil doğayı kirletmekle,

Yakma fikri içinde bencil düşüncelerle,
Hiçbir fikri olmadan, cehalet bilinciyle,

Rab vardı yaratıcım bizden ilim isteyen,
Oku emri vermekle ilmi gizletme diyen,

Biz ise ne okuduk, ne ilim, ne de bilim,
Bitmez kargaşalarımız film içinde film,

Farkında bile değil, insanlık özrü için,
Kargaşa içerisinden, çıkılmıyor niçin?

Rabbi teke indirip hakikatte uzlaşsak,
Kargaşaları terk edip de ilme sarılsak,

Var sanılmaz da bilsek fark edilmeyenleri,
Algılar ve görürüz görsel incelikleri,

Diyemesek de şu yer ve bu köşedekiler,
Yarar sağlamayacak yapılmış yenilikler,

Ciddiye almasan da bilmek istediğimi,
Hiç kimse de veremez bilemediklerimi,

Zannederler ki bilmez anlamaz ve bakarlar,
Anlamadığından da her duruma razılar,

Bilmediğinden midir tüm inceliklerimi,
Fark edemez hâldesin iç güzelliklerimi,

Muaf zannedilecek, bilinç verilerini,
İşitsel hâl de dâhil ruhunu, yüreğini,

Görselliğim tek değil bütünselden de öte,
Geçmeyeceğinden de eylemden harekete,

Gülümser ve geçeriz, kırıp dökeceğime,
Kırıp dökenler varsa belli etmez nefrete,

Kırarsan kırılırız parça parça bir hâlde,
Her parçamız sim gibi incelebildiğinde,

Yaratılmış da olsak ruhtan, candan, nefesten,
Yine de tek parçayız içten, dıştan, yürekten,