Mehmet Postallı Şiirleri - Şair Mehmet P ...

Başın öne eğik, solgun bir yüzle;
Böyle üzgün üzgün duruşun neden?
Buğulu gözlerle, sitemli sözle;
Karmaşık sorular soruşun neden?

Güz rüzgarı değmiş yaprak gibisin

Beden hastalanıp ateşlenince
Ateş düşürücu hap içiyorum
Gönül sevdalanıp ateşlenince
Nedense! Kendimden hep geçiyorum.

Sende utangaçlık, bende suskunluk;
Sevdiğimi nasıl söyleyeceğim?
Sanma ki, bendeki bir unutkanlık;
Sevdiğimi nasıl söyleyeceğim?

Mimiklerim donuk, dilim yetersiz

Sende utangaçlık, bende suskunluk;
Sevdiğimi nasıl söyleyeceğim?
Sanma ki, bendeki bir unutkanlık;
Sevdiğimi nasıl söyleyeceğim?

Mimiklerim donuk, dilim yetersiz

Verdiğin ikrarda dur;
Gidip cayma nazlı yâr.
Gönlümü eyle mamur.
Yürek oyma nazlı yâr

Yürek var, yürek yakar

Oğlum sana birkaç nasihatım var.
Gaflete dalıpta unutmayasın.
İçkiden uzak dur, oynama kumar;
Ömrünü kahvede çürütmeyesin.

Doğru kişilerin, dinle sözünü

Askere, Polise kurşun sıkanı;
Nasıl affedeyim, nasıl seveyim.
Bayrağıma fena gözle bakanı;
Nasıl affedeyim, nasıl seveyim.

Bir gurup hainin bitmiyor kini

Nasıl bir haldeyiz ermiyor aklım!
İşlenmedik bir melanet kalmadı.

Zulüm kol geziyor bütün dünyada
Mazlumlara gün, merhamet kalmadı

Şerefli insanın sözü senettir;
Erkekçe konuşur, her hali nettir.
Yalancıya nasıl güveneceksin?
Amacı aldatmak, kendi namerttir.

Burası sıradan bir mabet değil,
Kimin huzurunda olduğunu bil.
Yönünü O'na dön tazimle eğil,
Başların secdeye vardığı yerdir.