Mehmet Postallı Şiirleri - Şair Mehmet P ...

Bir haber duyulsa, şu eşşek turpu;
Damlama getirip öldü deseler.
Zarar, zulüm gören halkların topu;
Bu haberle mutlu oldu deseler.

Ben iyiyim demekle, iyilik olur mu ki?
İşin ve icraatın dillere destan sanki.
El elin terazisi, ölçer, biçer ve tartar;
Mihenk taşında dener, kim sahte kim hakiki

Mehmet Postallı / 2024

Gece vakti, dışarıya çıkma ha;
Mehtap doğdu sanan olur, Mihrimah.
Benden başkasına dönüp bakma ha;
Umutlanıp kanan olur, Mihrimah.

Eski libas gibi atma kenara

Rabbimin rahmeti iner toprağa;
Çatlaklar kapanır, kıraçlar güler.
Yemyeşil çayırlar döşenir dağa;
Çiçekler açılır, yamaçlar güler.

Çevreyi sarınca bahar kokusu,

Utanıp, kızaracak;
Yüzlerde ar mı kaldı?
Yalvarıp, yakaracak;
Yürekte kor mu kaldı?

Biçare hâldeyim görün, duyan yok;
Çöktüm kaldım dizlerimin üstüne.
Söylenir dururum bakıp, sayan yok;
Söz koyarlar sözlerimin üstüne.

Canım kızlarımı geldi göresim.
Görmenin tadını vermiyor resim.
Özledim canlarım hem çok özledim;
Ölünceye kadar geçmez hevesim.

Bir duruşun var ki, vasfı pek yaman;
Sevdanın resmini çiziyor gibi.
Türlü çiçeklerden birikmiş harman;
Dünyamı güllerle beziyor gibi.

Kâdir Mevlâ'm hiç kimseyi;
Gözden, gönülden düşürme.
Olgunlaşmamış meyveyi;
Kendi dalından düşürme.

Yüreğimde açan beyaz bir gülsün;
Baldan leziz, kardan sadesin güzel.
Aşkın balı peteğine dökülsün;
Dolusu içilmez badesin güzel