Mehmet Postallı Şiirleri - Şair Mehmet P ...

Başın öne eğik, solgun bir yüzle;
Böyle üzgün üzgün duruşun neden?
Buğulu gözlerle, sitemli sözle;
Karmaşık sorular soruşun neden?

Güz rüzgarı değmiş yaprak gibisin

Beden hastalanıp ateşlenince
Ateş düşürücu hap içiyorum
Gönül sevdalanıp ateşlenince
Nedense! Kendimden hep geçiyorum.

Sende utangaçlık, bende suskunluk;
Sevdiğimi nasıl söyleyeceğim?
Sanma ki, bendeki bir unutkanlık;
Sevdiğimi nasıl söyleyeceğim?

Mimiklerim donuk, dilim yetersiz

Sende utangaçlık, bende suskunluk;
Sevdiğimi nasıl söyleyeceğim?
Sanma ki, bendeki bir unutkanlık;
Sevdiğimi nasıl söyleyeceğim?

Mimiklerim donuk, dilim yetersiz

Verdiğin ikrarda dur;
Gidip cayma nazlı yâr.
Gönlümü eyle mamur.
Yürek oyma nazlı yâr

Yürek var, yürek yakar

Dünya senin olsa ne önemi var!
Sağlığın, sıhhatin olmazsa eğer.
Şu koskoca dünya, olur sana dar;
Kapını hiç kimse çalmazsa eğer.

Ölüm, er, geç, mutlak gelecek başa

Doğar doğmaz yolculuğa başladık;
Biz bu yoluluğun neresindeyiz?
Bu günedek nefes aldık, yaşadık;
Biz bu yolculuğun neresindeyiz?

Ne kadar hain varmış, şu bizim memleketde!
Hep terörist kaynıyor, dağ, tepe, sokak, cadde.

Kimi, hoca rolünde, kimi, politikacı
Düşmana ajan olmak, piyon olmak ne acı

İyi bir insan ölünce;
Sunduğu fikir kalıyor
Kötü birisi gidince;
Bıraktığı kir kalıyor

Neler çekti bu Millet, çekenler bilir ancak.
Ne tüp var, ne yiyecek, aş pişmez yanmaz ocak.
Herşey çok, kanaat yok, şikayet var, şükür yok;
Yokluğu yaşatanlar fit verir köşe, bucak.