Mehmet Postallı Şiirleri - Şair Mehmet P ...

Ömrün süresini sorarsın bana;
Bir gülün açıp da solana kadar.
Geldiği ev baki değil mihmana;
Misafirlik günü dolana kadar.

İnsanın emeli olsa da uzun

Bir hâl oluyor bana, rüyâda uçuyorum.
Peşimden sessiz sessiz gelenden kaçıyorum.

Mehmet Postallı / 2025

Köye ekmek getiren, vefalı Türk çocuğu
Benim için yaptınız bu uzun yolculuğu
Sevinçten birden bire aktı gözümün buğu
"Üzümler olunca da yine beklerim kuzum"

Yârin uğrun bakışları,
Yüreğimi kor ediyor.
Sevdiğini biliyorum,
Söylemeye ar ediyor.

Öyle uzaklardan izler

Sana geliyorum, düştüm yollara
Gönlümün sultanı, canım Efendim
Kavuşma arzusu içimde yara
Gönlümün sultanı, canım Efendim

Yetti mi vakti, saati;
Can, bedenden uçar gider.
Ötelenmez, hüküm kati;
Gel denince naçar gider.

Bir duruşun var ki, vasfı pek yaman;
Sevdanın resmini çiziyor gibi.
Türlü çiçeklerden birikmiş harman;
Dünyamı güllerle beziyor gibi.

Kâdir Mevlâ'm hiç kimseyi;
Gözden, gönülden düşürme.
Olgunlaşmamış meyveyi;
Kendi dalından düşürme.

Yüreğimde açan beyaz bir gülsün;
Baldan leziz, kardan sadesin güzel.
Aşkın balı peteğine dökülsün;
Dolusu içilmez badesin güzel

Gönül kırıldı mı kaynak tutmuyor;
Gönlümüzü fena kırdın be usta.
Bu yapılan hiç aklıma yatmıyor;
Yolumuzu sarpa sardın be usta.