Mehmet Postallı Şiirleri - Şair Mehmet P ...

Büyük lokma ye de, büyük konuşma!
İyi düşün, boş sözlerden uzak dur.
Öyle her gidenin peşinden koşma
Yanlış yoldan, ham izlerden uzak dur

Doğruyla dost ol da, eğriden ayrıl

Şelale üstünde bir yalçın kaya
Bir kayaya baktım, bir uçan suya
Yavrumu kopardı bir taş parçası;
Aktı gözyaşlarım karıştı çaya.

Nasıl sabredeyim, nasıl durayım

Genç hanım alırsan ahir ömründe,
Kesilir takatin erken göçersin.
Hele, birde olmaz ise emrinde
Yaşamaktan bıkar, candan geçersin

Evlendiğin kadın olursa sütsüz

Gökyüzünün sultanları,
Yüzer Sultan Sazlığı’nda.
Gel de, seyreyle onları,
Gezer Sultan Sazlığı’nda.

Gün aydınlatır düzlüğü

Aman kardeş, her kişiye güvenme
Mert adam sandığın, avrat çıkıyor
Adamı iyi seç, sonra dövünme
Şu ömürde çok az fırsat çıkıyor

Devir mi değişti, zamanda mı suç?

Sırrını dersen birine;
El âleme ayan olur.
Üzerine çullanırlar;
Emeğine ziyan olur.

Fayda ummaksızın öven

Çıkıp şu dağların en yükseğine
Yosunlu kayaya yaslanacağım
Tutkunu olduğum kır çiçeğine;
El sürüp, koklayıp, sesleneceğim

Doyacağım kekliklerin sesine

Namaz, ruhun gıdası, dertlerin ilacıdır
Peygamberim buyurdu, müminin miracıdır

Bir zamanlar külhanbeyi yaşardı
Baba mirasını saçtı, savurdu
Palavrayla dolar dolar taşardı
Saman hararından boldu avurdu

Hayatta yok idi gamı, tasası