Mehmet Postallı Şiirleri - Şair Mehmet P ...

Nice hükümdarlar bırakıp gitti,
Şöhrete, makama, mülke kanma ha.
Varlıklı mağrurlar eridi, bitti;
Dünya malı bana kalır sanma ha.

Hiçbir kimse ortak olmaz zarara.

Sırrını dersen birine;
El âleme ayan olur.
Üzerine çullanırlar;
Emeğine ziyan olur.

Fayda ummaksızın öven

Hayırda yarışır, insanı cömert;
Kadim şehir, vefalı yurt Kayseri
İş kurar, çalışkan, azimli ve mert;
Kadim şehir, vefalı yurt Kayseri

İnsanları sever olgunu, hamı

Büyük lokma ye de, büyük konuşma!
İyi düşün, boş sözlerden uzak dur.
Öyle her gidenin peşinden koşma
Yanlış yoldan, ham izlerden uzak dur

Doğruyla dost ol da, eğriden ayrıl

Aman kardeş, her kişiye güvenme
Mert adam sandığın, avrat çıkıyor
Adamı iyi seç, sonra dövünme
Şu ömürde çok az fırsat çıkıyor

Devir mi değişti, zamanda mı suç?

Şelale üstünde bir yalçın kaya
Bir kayaya baktım, bir uçan suya
Yavrumu kopardı bir taş parçası;
Aktı gözyaşlarım karıştı çaya.

Nasıl sabredeyim, nasıl durayım

Genç hanım alırsan ahir ömründe,
Kesilir takatin erken göçersin.
Hele, birde olmaz ise emrinde
Yaşamaktan bıkar, candan geçersin

Evlendiğin kadın olursa sütsüz

Silmeyin gözyaşımı, aksın Allah aşkına
Tahammülüm kalmadı, hayatın akışına

Nefesler tutuldu, sinirler gergin
Dananın kuyruğu koptu kopacak
Umutlar sürse de, zihinler yorgun
Sandık, birkaçını öptü öpecek

Zamansız çalındı yarış düdüğü