Mehmet Postallı Şiirleri - Şair Mehmet P ...

Senin aşkın ile yanan;
Aşıklar seni sayıklar.
Sağa sola ırgalanan;
Başaklar seni sayıklar.

Kudretinle uçar kuşlar

Sarp kayada açan nazlı çiçekte;
Gezinen arının balındasın sen
Tabiat içinde yüzlerce renkte
Bahçemin en beyaz gülündesin sen

Kınalı elinle sundun bir bade

Hilal kaşlarını bir yana eğip;
Gamzeli yüzünü azdırma sakın
Bunca yıllık, sadık dostu çiğneyip
Yâd ellerde gönül gezdirme sakın

Açık yürekli ol söyle derdini

Her yanı tel örgülü;
Dar kafese mahkûmsun.
Dağlar çeksin yasını;
Gonca güller kurusun.

Özlemi yumak yumak;

Seni insan bilerek, sevgi, saygı gösterdim
İnsanların bastığı asfalt mıcırıymışsın
Adam yerine koyup çok fazla değer verdim
Manav tezgâhlarının eğri acuruymuşsun

Hiç tereddüt etmeden, her sözüne inandım

Damla damla aktım kuytu derede
Coşkun sular gibi çağlayamadım
Derdimin çaresi bilmem nerede?
Bulup, bir sonuca bağlayamadım

Delice koşturdum gündüz ve gece

Açtım penceremin perdelerini
Sessizce yağıyor lapa lapa kar
Topraklar bürünmüş ak pelerini
Bir giysi yakışır ancak bu kadar

Beyaz müjde, aydınlatmış geceyi

Yüce Rabbim, bu biçare kulunu;
Yüzsüzlerden, soysuzlardan uzak tut.
Ben, istemem parasını, pulunu;
Kalpsizlerden, huysuzlardan uzak tut.

Alnım açık olsun, başım dik olsun

Gelir, geçer gözlerimle severdim
Yazın gölgesinde hep serinlerdim
Kesilmiş görünce yıkılıverdim

İdamına kimler vermiş kararı
Faydasından çok mu idi zararı?

Cennet köşesinde Anadolu’nun;
Yiğitlerin vatan seçtiği yersin.
Adını aldığın “Yahya Gazi”nin;
Şahadet şerbeti içtiği yersin.

İlim sende, İrfan sende, Nur sende