Malatya’nın sevilen yüzü
İçindeydi sevgisi özü
Bilinirdi tatlıydı sözü
Bu mersedes kadirdi
Dün yanından geçtim
Şimdi çok hüzünlüyüm
Derdimi anlatamadım
Bu gün yine geldim
Güçlü yaprağına güvendim
Nazlı duruşunu seyrettim
İpi bıraktığın o gemiydi
Rüzgar vurdu dalgadan
Aldı başını gitti buradan
Ne ada dedi nede liman
Sensiz öyle gitti buradan
Sevinci seninle
Paylaşırken
Hüzünlü gözyaşlarımı
Senden sakladım
Titreyen kalbimde
Acılarımı gizlerken
Aklımdan hiç çıkmıyorsun
Gitmiyor güzel yüzün gözlerimden
Hissediyorum yanımda
Ama sen yoksun hala yanımda
Hep kalbime sıkışıyor sevmelerim
Geceleri düşünürken bölünüyor uykularım
Biliyor musun sevdiğim
Hasretinden acıyan
Körpe bir yüreğim var
Kulağımda sesini
Her an dinler gibiyim
O tatlı gülücüğünü
Bir gün duyarsan ağladığımı
Hiç inanma sevdiğim
Yüzüme yansımış ağlamalarım
Öyle bilirler ağladığımı
O gün benden gittin ya
Sevgimi bir araya yığmışsın
Yüreğine sığınan sevgilerimi
Birer birer silmiş sin
Beni çoktan unutmuşsun
Hepsini bir arada yakmışın
Kaldığın şehirdeyim
Şehir seninle suskun
Şehir seninle bitkin
Buradasın ya
O bana yetiyor
Gece lambalarında
Veda öyle kolay olmadı
Yüreğim yangın yeri
Seni çok özlüyorum
Hüzünler doluyor içime
Üşütüyor sevdan beni
Yıpranmış duygularım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!