Bu resim
Benim babam
Beni Omuzunda taşıyan
Tek adam
İlk tanıdığım kahraman
Geçmek bilmeyen geceyi
Olmayacak gibi sabahı
Seher ışığı göremeden
Gördüğüm sabahı
Bilsen ne çok isterdim
Seninle hayatta olmayı
Aylar oldu gelmedin
Sen de biliyorsun
Hasrete dayanamam
Bir gelsen, ne olur
Her geçen gün
Özlemin ağırlaştı üstümde
Bugün de gün bitti
Bekleye bekleye sabah oldu
Biliyor musun kaç tren geçti bu gardan
Gözlerim hep vagonlarda
Umudum seni görmekti
Bu perona gelen son trendi
Seni kaybetmek
Büyük korkumdu
Ne gündüzümde
Ne de gecemde
Kalbim seninleydi
Derdim seninle
Korona virüs bulaşıcı hastalık
Ne dostluk koydu ne akrabalık
Boşaldı cadde sokaklar
Evlere çekildi insanlar
Zaman artık tat vermiyor
Evladı bile el tutmuyor
Dolunca günü saati gelecek
Herkes onu bir defa görecek
İşte Azrail’i her nefis bilecek
Yani sonuçta görevli melek
Hak vaki olunca ömür bitecek
Sabahın ilk sohbeti
Saksıda camgüzeli
Her su verdiğimde
Dem vurur güzelliğine
Yorgun bitkin halime
Her sabah gülümser
Bu dünyada büyüğüm diyenlere
Sesleniyorum vicdanlı kimselere
İyilik yapın bu çocuklara
Asya'dan Afrika'ya
Güney Amerika'ya
Kömürleri toplatan
Çocukları seyrederken
Çocukluğumu hatırladım
Yeşil naylon ayakkabımı
Kırılmıştı yan tarafları
Batsa da dikeni camı
Kışın iyi kızak kayardı




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!