Sanki gökten zenbil ile inmiştir
Mehmet tipi, dolu İSLÂMİ boşta
Daha doğar doğmaz örselenmiştir
Mehmed Altıdadır İSLÂMİ beşte
Herkes nasibinin peşine düşer
Dağların başında yuvayı kuran
Deli Dumrul’umdur Dertli Polat’ım
Dede Korkutuna esrarı soran
Deli Dumrul’umdur Dertli Polat’ım
Belden aşağının uğursuzluğu
BENİM İÇİN CİHAD EDİN DER ALLÂH
Cihad emri İlâhî’ dir, efendi
Düşman tuzağına basma der Allâh
Ölümünü istiyor ise kendi
Kükreyerek haykır tısma der Allâh
Uzun yolun sonu mezaristanda
Seni ömür benim ölür dediğim
İki taş altında kabiristanda
Senin ömür benim ölür dediğim
Gardaşa nasihat etsende hiçtir
BENİM! TEK HEDEFİM VAR KIZIL ALMA;
Dedim ki Gönüldaş teveccüh nere?
Dedi ki: Dinlemem Okyanus dere
Dedim: Alâmete binip mahşere
Dedi: Allah için mânia olma
Benim ulvî davâ öyle büyük ki
Indinde âlemler nokta değildir
Bu dünya sırtımda öyle bir yük ki
Bütün cevri cefâ yokta değildir
Bu dâvâ Yaratan Allâh davâsı
Yeter be yeter be düşün yakadan
Yüz yıldır kanımı emdiniz yeter
Yedi deniz üç kıt’a silen vakakdan
Semâdan zembille indiniz! yeter
Mehmet cephelerde yalın ayak aç
Sen insan değilsin! insân diyenin
Ciğerlerini sökerim inan ki
Sen hurisin İNS yerine koyanın!
Kezzabını ben dökerim inan ki
Senin soyun ta Belkıstan geliyor
Kâf dağını param parça ederler
Hasud gözler uğratırsa nazara
Yahya ile beraberce giderler
Zekeriyyâ verilince hızara
Dedim bu güne bak geçen gün dündü
Şerâit; Sünnete, Farza söğene
Ben kâfir derim sen kahır diyorsun
Gelip cami duvarına siğene
Ben zehir derim sen zâhir diyorsun
Akademisyenler bozuntusuna
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!