Mehmet İslami Şiirleri - Şair Mehmet İslami

Nerden geldim niçin geldim nereye?
Gidiyorum; diye fikir yor biraz
Okyanusa varmak için dereye
Akmak için güzergâhı ver biraz

Yolları dikenler taşlar kaplamış

Dedim güzel yüzün kapalı böyle?
HALÎKİN’ ın SETR emri var dedi, gitti
Dedim ki hicabın simden mi söyle?
Lütfu İLÂHİ’ den sor dedi, gitti

Dedim ASRI SAADETTEN böyledir

BUNAMAKLAR! BUNAMAĞI KINADI

Düşmanını devletinin tahtına
Oturtanı kendi sırtı kınadı
Müstecaptıp Ali, Osman ahtına
Dursun, Durmuş ile Durdu bunadı

Cehennemin yolu nereden gider?
Diyerek sevinçle giren girene
Anası MADERE babası MADER
Övünüp giderken kıran kırana

Tazıları yayıl diye çayıra

DURMUŞ, DURMUŞ AH DURMUŞ

Mücâhid-i Koronaya sor durmuş
Lânetli kavime boyun burdurmuş
Âlemde Allâh’ın düşmanı olan
Ye’cüce Me’cüce iğne vurdurmuş

DUR SARIKAMIŞ

Kardan adam oldu kurşun atarken
Buz tutunca her bir yer Sarıkamışe
Altmış bin şühedâ nöbet tutarken
Sana domuz girmez der Sarıkamış

Ve aleyküm selam diyârı gülle
Dâvetine cevap verilir elbet
İrfân pınarından beslenen kulla
Açılan kapıdan girilir elbet

Kıravatl’eşkiya çıkıyor dağa

Vuslat için kanat çırpıp dururlar
İlmin deryasına düşen aşıklar!
Yükseldikçe nuru Rahman görürler
Sevda ateşiyle pişen aşıklar

Senin-benim derdin Eyyübe (a.s) nisbet

Ülkenin Devletin Dînin askerin Milletin
Emânsız devâ bulmaz müzmin derttir cu ha pa
Kimliğinde Türk yazan soysuz cibilliyetin
Koruyucu hamisi der namert’tir cu ha pa

Bu ülkede Türkten gayri her millet
Vardır, başkasında yok demedim mi?
Türkün ensesinde taht kuran illet
Bağrını zilletle yak demedim mi?

Pa. Ka. Ka’ lı; Waşintından, Pekinden